Jak należy postępować z uczniem autystycznym?

Nie wszystkie postaci niepełnosprawności umysłowych skazują dziecko na życie wegetacyjne. Autyzm, swoista odmiana schizofrenii, polega na tym, że osoba chora nie kontaktuje się ze światem w naturalny sposób. Dziecko autystyczne rozpoznać można podczas jego interakcji z rówieśnikami: częściej niż na nich, reaguje na właściwości przedmiotów. Regularnie powtarza czynności, których sens tylko ono rozumie. W cięższych przypadkach choroby dziecko nie przejawia zainteresowania zabawą ani kontaktem z drugim człowiekiem, nie reaguje na większość bodźców. Sprawia wrażenie nieobecnego duchem, zatopionego we własnym świecie. Edukacja ucznia dotkniętego autyzmem jest utrudniona, ale nie niemożliwa. Kłopotliwe są między innymi problemy z komunikacją werbalną (dziecko może nie budować samodzielnych komunikatów, udzielać odpowiedzi twierdzących powtarzając pytanie). Istotne jest, by rodzic lub nauczyciel posługiwali się prostymi komunikatami, odpowiednio nagradzali pożądane zachowania i zniechęcali do tych niewłaściwych. Przed przystąpieniem do nauczania dziecka autystycznego należy dokładnie poznać jego możliwości, ograniczenia i lęki. Pewna część takich uczniów znajduje w danej dziedzinie niewyczerpane źródło inspiracji – poświęcając wszystkie siły na rozwijanie pasji niejednokrotnie osiągają lepsze wyniki niż osoby zdrowe.

You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.